رابطه بین نشاط ذهنی، مسئولیت پذیری و امید به موفقیت با اهمال کاری شغلی معلمان مقطع ابتدایی شهر شوش

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین نشاط ذهنی، مسئولیت پذیری و امید به موفقیت با اهمال کاری شغلی معلمان مقطع ابتدایی شهر شوش انجام شد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر شوش به تعداد ۷۱۷ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. از میان جامعه آماری، تعداد ۲۴۵ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نشاط ذهنی(ریان و فردریک،۱۹۹۷)، پرسشنامه مسئولیت پذیری(گلن و نلسون، ۱۹۹۸)، پرسشنامه امید به موفقیت (اشنایدر و همکاران،۱۹۹۱) و پرسشنامه اهمال کاری شغلی (صفارینیا و امیرخانی رازلیقی،۱۳۹۰) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش گام به گام استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین نشاط ذهنی، مسئولیت پذیری و امید به موفقیت با اهمال کاری شغلی معلمان رابطه معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که نتایج رگرسیون نشان داد که متغیرهای پیش بین در سه گام وارد مدل شدند و در مجموع ۵۱ درصد از تغییرات اهمال کاری شغلی را تبیین کردند(۰۵/۰>p). به طوری که افزایش نشاط ذهنی، مسئولیت پذیری و امید به موفقیت با کاهش اهمال کاری شغلی معلمان همراه است(۰۵/۰>p).

کلیدواژه ها:

نشاط ذهنی ، مسئولیت پذیری ، امید به موفقیت ، اهمال کاری شغلی