مقایسه احساس پیوستگی، حساسیت اضطرابی و عدم تحمل بلاتکلیفی در دانش آموزان دختر متوسطه تیزهوش و عادی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت های روان شناختی متغیرهای احساس پیوستگی، حساسیت اضطرابی و عدم تحمل بلاتکلیفی در بین دانش آموزان دختر تیزهوش و عادی متوسطه دوم شهر کرج انجام شد. تعداد نمونه آماری شامل ۱۰۸ دانش آموز از هر گروه بود که به صورت غیرتصادفی از مدارس منتخب انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد حس پیوستگی آنتونوسکی (SOC-۲۹)، حساسیت اضطرابی تیلور و کاکس (ASI) و عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون و همکاران (IUS) جمع آوری گردید. تحلیل های آماری شامل آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی کولموگروف–اسمیرنوف و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد دانش آموزان تیزهوش در متغیر احساس پیوستگی و عدم تحمل بلاتکلیفی به صورت معناداری بالاتر و در حساسیت اضطرابی به طور معناداری پایین تر از دانش آموزان عادی بودند (p < ۰.۰۱). یافته ها بیانگر آن است که هوش بالا با افزایش توانایی در درک و کنترل شرایط پیچیده زندگی و همزمان حساسیت شناختی بیشتر در مواجهه با ابهام مرتبط است، در حالی که حساسیت اضطرابی کاهش یافته ناشی از مهارت بهتر تنظیم هیجانی است. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و روانی متناسب با نیازهای روان شناختی هر دو گروه با تمرکز بر تقویت تاب آوری، کاهش اضطراب و آموزش مهارت های مدیریت ابهام طراحی شود. محدودیت های نمونه گیری و روش جمع آوری داده ها نیز در دستورکار پژوهش های آتی قرار گیرد. این پژوهش به توسعه دانش حوزه سلامت روان دانش آموزان و بهبود راهکارهای مداخله ای در محیط های آموزشی کمک شایانی خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

احساس پیوستگی ، حساسیت اضطرابی ، عدم تحمل بلاتکلیفی ، دانش آموزان تیزهوش ، سلامت روان