بررسی اثرات تمرینات واقعیت مجازی بر توسعه مهارت های حرکتی بنیادین در محیط های آموزشی محدود

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات مبتنی بر واقعیت مجازی بر توسعه مهارت های حرکتی بنیادین در محیط های آموزشی با محدودیت فضا و امکانات بود. مهارت های حرکتی بنیادین شامل مهارت های جابجایی، کنترل اشیا و تعادل، نقش اساسی در رشد جسمانی، آمادگی ورزشی و شکل گیری سبک زندگی فعال در کودکان دارند. با توجه به چالش هایی نظیر کمبود فضای ورزشی، تراکم دانش آموزان و محدودیت تجهیزات در مدارس، بهره گیری از فناوری های نوین مانند واقعیت مجازی می تواند به عنوان راهکاری مکمل در آموزش تربیت بدنی مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش با بهره گیری از طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در یک دوره تمرینات مبتنی بر واقعیت مجازی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل برنامه متداول تربیت بدنی را دنبال نمود. داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد مهارت های حرکتی بنیادین جمع آوری و با روش های آماری مناسب تحلیل شدند. نتایج نشان داد تمرینات واقعیت مجازی تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های جابجایی، کنترل اشیا و تعادل داشته است. همچنین، افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان در گروه آزمایش مشاهده شد. بر اساس یافته ها، واقعیت مجازی می تواند به عنوان ابزاری نوآورانه و مکمل در ارتقای کیفیت آموزش تربیت بدنی، به ویژه در محیط های آموزشی محدود، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، مهارت های حرکتی بنیادین ، تربیت بدنی مدرسه ای ، یادگیری حرکتی ، محیط های آموزشی محدود