مدل سازی سنجش سرمایه روان شناختی تحصیلی و نقش آن در تاب آوری آموزشی

سرمایه روان شناختی تحصیلی به عنوان یکی از سازه های نوین در روان شناسی مثبت گرا، نقش مهمی در تبیین موفقیت آموزشی، سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این سازه از مجموعه ای از ظرفیت های روان شناختی مثبت شامل خودکارآمدی، امیدواری، خوش بینی و تاب آوری تشکیل شده است که می توانند توانایی فراگیران را در مواجهه با چالش های آموزشی افزایش دهند. پژوهش حاضر با هدف مدل سازی سنجش سرمایه روان شناختی تحصیلی و بررسی نقش آن در تاب آوری آموزشی انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع معتبر فارسی و انگلیسی، مبانی نظری، ابعاد مفهومی، مولفه های تشکیل دهنده و الگوهای سنجش سرمایه روان شناختی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان داد که سرمایه روان شناختی تحصیلی دارای ارتباطی معنادار و مثبت با تاب آوری آموزشی است و می تواند به عنوان یکی از مهم ترین عوامل پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی، انگیزش یادگیری، سازگاری آموزشی و سلامت روان دانش آموزان محسوب شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که خودکارآمدی، امیدواری و خوش بینی از طریق تقویت توانایی مقابله با فشارهای تحصیلی و افزایش پایداری در برابر مشکلات آموزشی، نقش مهمی در شکل گیری تاب آوری آموزشی ایفا می کنند. مدل پیشنهادی پژوهش نشان می دهد که سنجش سرمایه روان شناختی تحصیلی باید با رویکردی چندبعدی و با در نظر گرفتن تعامل میان مولفه های فردی و عوامل محیطی انجام گیرد. بر این اساس، توجه به توسعه سرمایه روان شناختی در برنامه های آموزشی و مشاوره ای می تواند زمینه ارتقای تاب آوری آموزشی، بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش کیفیت یادگیری را فراهم سازد. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی در مدارس و مراکز آموزش عالی باشد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی تحصیلی ، تاب آوری آموزشی ، خودکارآمدی ، امیدواری ، مدل سازی سنجش