مقایسه روش تدریس سنتی و کلاس معکوس در پیشرفت تحصیلی ریاضی

درس ریاضی به دلیل ماهیت انتزاعی و سلسله مراتبی خود، همواره یکی از چالش برانگیزترین دروس برای دانش آموزان و معلمان محسوب شده است. با گذشت زمان، روش های تدریس مورد بحث قرار گرفته اند تا پاسخی برای بهبود کیفیت یادگیری و افزایش انگیزش تحصیلی باشند. روش تدریس سنتی (رویکرد معلم محور) به عنوان پارادایم غالب در دهه های گذشته، بر انتقال مستقیم دانش و تکرار تمرینات تاکید داشت. در مقابل، کلاس معکوس (Flipped Classroom) به عنوان یک نوآوری در طراحی آموزشی، با وارونه کردن فرآیند سنتی، تلاش می کند زمان کلاس را به فعالیت های یادگیری فعال و حل مسئله اختصاص دهد. هدف این پژوهش، مقایسه مفهومی و کیفی این دو روش از منظر تاثیر بر پیشرفت تحصیلی ریاضی است. این مطالعه با روش تحلیلیتوصیفی و با تکیه بر مبانی نظری یادگیری فعال، سازنده گرایی و بار شناختی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه روش سنتی در انتقال سریع اطلاعات نظری کارآمد است، اما در توسعه مهارت های حل مسئله و درک عمیق مفاهیم ریاضی محدودیت های جدی دارد. در مقابل، کلاس معکوس با جابجایی بخش انتقال دانش به خارج از کلاس، فرصت تعامل چهره به چهره و رفع اشکالات فردی را در کلاس فراهم می کند. نتایج حاکی از آن است که کلاس معکوس از طریق افزایش مشارکت فعال، کاهش اضطراب ریاضی و تقویت خودکارآمدی، بستری مناسب تر برای ارتقای پیشرفت تحصیلی پایدار در ریاضیات فراهم می آورد، هرچند موفقیت آن منوط به شرایط زیرساختی و آمادگی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، روش تدریس سنتی ، پیشرفت تحصیلی ، ریاضیات ، یادگیری فعال ، طراحی آموزشی.