نقش خانواده و محیط خانه در موفقیت آموزش مجازی

خانواده و محیط خانه در آموزش مجازی نقش دوگانه ای ایفا می کنند؛ از یک سو می توانند حامی فرایند یادگیری باشند و از سوی دیگر، در صورت نبود شرایط مناسب، به مانعی جدی تبدیل شوند. در آموزش مجازی، خانه عملا به کلاس درس تبدیل می شود و والدین به طور مستقیم یا غیرمستقیم در یادگیری فرزندشان درگیر می شوند. سطح سواد دیجیتال والدین، نگرش آنان نسبت به آموزش مجازی، میزان زمانی که می توانند برای نظارت و حمایت اختصاص دهند و امکاناتی مانند فضای آرام، دستگاه و اینترنت مناسب، همگی بر کیفیت یادگیری تاثیر دارند. پژوهش های انجام شده در ایران نشان می دهد که در خانواده هایی که والدین نگرش مثبت و حمایت گرانه نسبت به آموزش مجازی دارند، حضور منظم دانش آموز در کلاس ها و انجام تکالیف، بهتر صورت می گیرد. در مقابل، تعارض های خانوادگی، شلوغی محیط، فشار اقتصادی و نبود آگاهی کافی از نقش والدین در این نوع آموزش، موجب افت مشارکت و تمرکز دانش آموزان می شود. بنابراین، مدارس و نظام آموزشی باید برنامه هایی برای آموزش و توانمندسازی والدین، آگاه سازی درباره شیوه های حمایت از فرزندان در آموزش مجازی و فراهم آوردن کانال های ارتباطی موثر میان مدرسه و خانواده طراحی کنند تا نقش خانواده در جهت تقویت موفقیت تحصیلی دانش آموزان سامان یابد (نوری و مرادی، ۱۴۰۰؛ ذبیحی، ۱۴۰۲).