نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در تحول آموزش مدرسه ای

فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) به عنوان پیشران اصلی تحول در مدارس، ساختارهای سنتی را متحول کرده و رویکردهای یادگیری را از حالت انفعالی به فعال تغییر داده است. نقش ICT تنها محدود به ابزار بودن نیست، بلکه این فناوری بستری را فراهم می کند که در آن مفاهیم پیچیده علمی به صورت دیداری و تعاملی برای دانش آموزان مدل سازی می شود. در نظام های آموزشی مدرن، ICT امکان ایجاد کلاس های معکوس، آموزش مبتنی بر پروژه و همکاری های بین المللی میان دانش آموزان را فراهم آورده که پیش از این غیرممکن بود. همچنین، فناوری با ارائه داده های تحلیلی از عملکرد دانش آموزان به معلمان، فرصت های بی نظیری را برای مداخله به هنگام و شخصی سازی آموزش ایجاد کرده است. در واقع، نفوذ فناوری در آموزش مدرسه ای، باعث شده است تا یادگیری دیگر به چهاردیواری کلاس محدود نماند و دانش آموزان بتوانند در هر زمان و مکان به منابع آموزشی دسترسی داشته باشند. این تحول بنیادین، لازمه تربیت نسلی است که برای مواجهه با چالش های عصر اطلاعات آماده بوده و دارای سواد دیجیتال لازم برای زیست در دنیای مدرن هستند (کمالی و دیگران، ۱۴۰۲؛ نیک خواه و همکاران، ۱۴۰۰).