ترکیب فناوری و رویکردهای یادگیری ترکیبی (Blended Learning)

یادگیری ترکیبی به عنوان الگویی که بهترین ویژگی های کلاس های حضوری (تعاملات انسانی، حس حضور، نظارت مستقیم) را با مزایای یادگیری آنلاین (انعطاف پذیری، دسترسی به محتوای دیجیتال، سرعت شخصی سازی شده) تلفیق می کند، به عنوان یکی از کارآمدترین رویکردها در نظام آموزشی معاصر شناخته می شود. در این مدل، فناوری نه به عنوان جایگزین کامل، بلکه به عنوان مکمل فعالیت های حضوری به کار می رود و فرصت هایی نظیر یادگیری معکوس (Flipped Classroom) را فراهم می آورد که در آن محتوای آموزشی پیش از کلاس به صورت آنلاین در دسترس دانش آموز قرار گرفته و زمان کلاس به حل مسئله، بحث و همکاری اختصاص می یابد (خدادادی و همکاران، ۱۴۰۰). پژوهش ها در ایران حاکی از آن است که یادگیری ترکیبی به میزان قابل توجهی باعث افزایش رضایت، انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نسبت به مدل های صرفا حضوری یا صرفا آنلاین می شود (محبوبی و همکاران، ۱۴۰۰). این رویکرد ضمن کاهش فشارهای ناشی از یادگیری صددرصد آنلاین، به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت های خودتنظیمی خود را در بستر مجازی تقویت کرده و در عین حال، از حمایت های عاطفی و اجتماعی کلاس فیزیکی بهره مند شوند. پیاده سازی موفق این الگو مستلزم بازنگری در برنامه های درسی، آموزش معلمان برای مدیریت کلاس های ترکیبی و تجهیز مدارس به ابزارهای فناورانه لازم است.