شکاف دیجیتال و تاثیر آن بر عدالت آموزشی

شکاف دیجیتال به معنای نابرابری در دسترسی به فناوری های اطلاعات و ارتباطات و مهارت های لازم برای بهره برداری از آن ها است که در بستر آموزش آنلاین، مستقیما بر عدالت آموزشی تاثیر می گذارد. در ایران، این شکاف در دو سطح دسترسی به زیرساخت ها (مانند اینترنت پرسرعت و سخت افزارهای مناسب) و سطح مهارت های کاربری میان مناطق جغرافیایی و طبقات اجتماعی مختلف به وضوح قابل مشاهده است. پژوهش ها نشان می دهند که دانش آموزان مناطق محروم یا خانواده های کم برخوردار، به دلیل عدم دسترسی به ابزارهای هوشمند یا اینترنت پایدار، فرصت های برابر برای شرکت در کلاس های آنلاین و بهره مندی از محتواهای غنی آموزشی را ندارند که این امر منجر به تشدید نابرابری های تحصیلی می شود (عارفیان و همکاران، ۱۴۰۰). برای کاهش اثرات منفی شکاف دیجیتال بر عدالت آموزشی، اتخاذ سیاست های حمایتی نظیر تجهیز مدارس مناطق محروم، توزیع ابزارهای آموزشی رایگان و ارتقای سواد دیجیتال دانش آموزان و اولیا ضروری است. فناوری آموزشی در ذات خود پتانسیل بالایی برای دموکراتیزه کردن آموزش دارد، اما بدون توجه به شکاف های زیرساختی، ممکن است به ابزاری برای تثبیت یا افزایش نابرابری های موجود در نظام آموزشی تبدیل شود (شعبانی ورکی، ۱۳۹۲).