مکانیزم های تاثیر فناوری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

فناوری های آموزشی از طریق مجموعه ای از مکانیزم های شناختی، انگیزشی و اجتماعی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان اثر می گذارند. از نظر شناختی، ارائه محتوا به صورت چندرسانه ای، استفاده از شبیه سازی ها و محیط های تعاملی، امکان پردازش عمیق تر اطلاعات، سازمان دهی بهتر مطالب و ایجاد پیوندهای معنادار میان مفاهیم را فراهم می کند که این امر می تواند منجر به بهبود یادداری و انتقال یادگیری شود (محمودی، ۱۳۹۱). از منظر انگیزشی، فناوری با فراهم کردن فرصت های کنترل بیشتر بر سرعت و ترتیب یادگیری، استفاده از بازخورد فوری و عناصر جذابی مانند بازی وارسازی، به افزایش انگیزش درونی، علاقه به درس و پایداری در انجام تکالیف کمک می کند (خسروی، ۱۳۹۴). در بعد اجتماعی، ابزارهای ارتباطی آنلاین امکان تعامل مستمر میان دانش آموزان و معلمان، یادگیری همیارانه و شکل گیری جوامع یادگیری را تسهیل می کنند که خود به تقویت حس تعلق، حمایت اجتماعی و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود. در پژوهش های ایرانی نیز گزارش شده است که استفاده نظام مند از فناوری های آموزشی در کلاس های آنلاین، با ارتقای راهبردهای یادگیری خودتنظیم، مدیریت زمان و خودکارآمدی تحصیلی ارتباط مثبت معناداری دارد (محبوبی و همکاران، ۱۴۰۰؛ صالحی و همکاران، ۱۳۹۸). البته، این تاثیرات مثبت زمانی محقق می شود که فناوری در خدمت اهداف آموزشی و در قالب طراحی های معنادار به کار گرفته شود، نه آن که خود به هدفی مستقل و موجب حواس پرتی و بار اضافی برای دانش آموزان تبدیل شود.