رابطه سلامت روان معلم و کیفیت تدریس در مدرسه

سلامت روان معلم به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت تدریس و پیامدهای یادگیری دانش آموزان، در سال های اخیر توجه فزاینده پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این مقاله به بررسی رابطه بین سلامت روان معلم و کیفیت تدریس در محیط مدرسه می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که معلمان با سطوح بالاتر سلامت روان، کیفیت تدریس بالاتری از خود نشان می دهند و دانش آموزان آن ها پیشرفت تحصیلی بیشتری دارند. مطالعه طولی انجام شده بر روی معلمان تازه کار نشان داد که کارآمدی عاطفی، سلامت جسمانی و هیجانی، بهزیستی روانشناختی و تنظیم هیجانی، مسیرهای واسطه ای هستند که از طریق آن ها خودکارآمدی معلم بر کیفیت تدریس تاثیر می گذارد. متاآنالیز گسترده ای که بر روی پژوهش های انجام شده در این حوزه صورت گرفت، نشان داد که بین فرسودگی شغلی معلمان و کیفیت تدریس رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، پژوهش ها نشان می دهد که حمایت سازمانی و استقلال شغلی معلمان، از طریق ارتقای سلامت روان آن ها، به بهبود کیفیت تدریس منجر می شود. این مقاله با ارائه چارچوبی عملی برای مدارس و نظام های آموزشی در جهت ارتقای سلامت روان معلمان به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان معلم ، کیفیت تدریس ، فرسودگی شغلی ، خودکارآمدی ، یادگیری دانش آموزان