اثر بازی های گروهی در زنگ تفریح بر کاهش دعواهای بین دانش آموزان، رویکردی پیشگیرانه و ساختاری در محیط مدرسه

خشونت و پرخاشگری کلامی و فیزیکی میان دانش آموزان، به ویژه در زمان زنگ تفریح، یکی از چالش های اساسی در نظام های آموزشی معاصر است که نه تنها امنیت روانی و فیزیکی دانش آموزان را تهدید می کند، بلکه جو آموزشی مدرسه را نیز تخریب می نماید. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی استفاده از بازی های گروهی ساختاریافته در زنگ تفریح بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و درگیری های بین فردی تدوین شده است. رویکرد این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر نظریه های روانشناسی رشد، بازی درمانی و مدیریت رفتار است. یافته ها نشان می دهند که بازی های گروهی با ایجاد فرصت برای تخلیه انرژی، آموزش مهارت های حل مسئله، تقویت همدلی و ایجاد پیوندهای اجتماعی مثبت، به طور معناداری نرخ درگیری ها را کاهش می دهند. این مقاله با واکاوی مکانیسم های تاثیرگذار بازی، انواع بازی های مناسب برای گروه های سنی مختلف، و چالش های اجرایی، راهکارهای عملیاتی برای معلمان و مدیران مدرسه ارائه می دهد. نتیجه گیری حاکی از آن است که زنگ تفریح نباید زمانی برای «بی کاری» یا «آزادی بی قید و شرط» باشد، بلکه فرصتی طلایی برای یادگیری اجتماعی از طریق بازی است که نیازمند طراحی دقیق و نظارت هوشمندانه است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: بازی های گروهی ، زنگ تفریح ، کاهش پرخاشگری ، مهارت های اجتماعی ، جو مدرسه ، مدیریت رفتار دانش آموز.