خودنظم دهی؛ حلقه اتصال یادگیری و موفقیت تحصیلی

یکی از یافته های مهم پژوهش، نقش تعیین کننده خودنظم دهی در توسعه یادگیری خودراهبر بود.این یافته با نظریه زیمرمن همخوانی دارد که یادگیری موثر را حاصل توانایی فرد در برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی عملکرد خود می داند.تحلیل نتایج نشان می دهد که بسیاری از مشکلات تحصیلی دانش آموزان نه ناشی از کمبود توانایی شناختی، بلکه ناشی از ضعف در مدیریت یادگیری است.دانش آموزی که نمی تواند زمان خود را مدیریت کند، اهداف آموزشی مشخصی ندارد و عملکرد خود را ارزیابی نمی کند، حتی در صورت برخورداری از استعداد بالا نیز با مشکلات آموزشی مواجه خواهد شد.بنابراین توسعه خودنظم دهی باید به یکی از ماموریت های اصلی مدارس تبدیل شود.