بررسی نقش مدرسه در پرورش مهارت های زندگی دانش آموزان دوره اول ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدرسه در پرورش مهارت های زندگی دانش آموزان دوره اول ابتدایی انجام شده است. مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی های اجتماعی، عاطفی و شناختی هستند که به کودکان کمک می کنند در مواجهه با مسائل و چالش های روزمره، رفتارهای مناسب و سازگارانه ای از خود نشان دهند. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی در شکل گیری شخصیت کودکان، مدرسه می تواند نقش مهمی در رشد مهارت هایی مانند ارتباط موثر، حل مسئله، مسئولیت پذیری، همدلی و کنترل هیجان داشته باشد. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و مدیران مدارس ابتدایی بود که از میان آنان نمونه ای به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه، مصاحبه و مطالعه منابع کتابخانه ای بود و داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که تعامل مثبت معلمان با دانش آموزان، فعالیت های گروهی، محیط آموزشی مناسب و برنامه های فوق برنامه نقش موثری در تقویت مهارت های زندگی دانش آموزان دارند. همچنین یافته ها بیانگر آن بود که آموزش مهارت های زندگی در مدارس ابتدایی می تواند موجب افزایش اعتمادبه نفس، بهبود روابط اجتماعی و ارتقای سلامت روان کودکان شود. در مجموع، نتایج پژوهش تاکید می کند که مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای تربیتی جامعه، نقش اساسی در پرورش مهارت های زندگی و رشد همه جانبه دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، مدرسه ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش مهارت های اجتماعی ، دوره اول ابتدایی