نقش خانواده ایرانی در شکل دهی هویت فرهنگی فرزندان

خانواده به عنوان اولین و پایدارترین نهاد جامعه پذیری، نقش بنیادین در شکل گیری هویت فرهنگی، تربیتی و جنسیتی فرزندان ایفا می کند. این مقاله مروری با هدف بررسی سازوکارهای تاثیر خانواده ایرانی بر هویت یابی فرزندان و تحلیل چالش های ناشی از تحولات اجتماعی معاصر انجام شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که خانواده ایرانی از طریق چه مکانیسم هایی (همچون سبک فرزندپروری، الگوسازی، انتقال ارزش ها و حمایت عاطفی) هویت فرزندان را شکل می دهد و چگونه تغییرات عصر دیجیتال بر این فرآیند تاثیر می گذارد؟ پژوهش حاضر با روش مروری توصیفی-تحلیلی در بازه زمانی ۲۰۱۹-۲۰۲۶ انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که رابطه عاطفی مثبت والد-فرزند، سبک فرزندپروری مقتدرانه، گفت وگوی باز خانوادگی و حمایت از استقلال فرزندان، قوی ترین پیش بینی کننده های شکل گیری هویت پایدار در نوجوانان ایرانی هستند. همچنین، تضاد بین ارزش های سنتی خانواده و ارزش های مدرن رسانه های دیجیتال می تواند منجر به سردرگمی هویتی شود، اما خانواده همچنان اصلی ترین مرجع هویت بخش باقی می ماند. این مقاله با ارائه مدلی یکپارچه از فرآیند هویت یابی در خانواده ایرانی، پیامدهای کاربردی برای مشاوران، مربیان و سیاست گذاران اجتماعی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خانواده ایرانی ، هویت فرهنگی ، سبک فرزندپروری ، جامعه پذیری ، نوجوانان