بررسی رابطه میان میزان بهره گیری از ابزارهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارامدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

با گسترش فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی، استفاده از ابزارهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی در دوره ابتدایی اهمیت فزاینده ای یافته است. با وجود توجه به مزایای آموزشی این ابزارها، ارتباط آن ها با باورهای انگیزشی دانش آموزان، به ویژه خودکارآمدی تحصیلی، کمتر به صورت نظام مند بررسی شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان میزان بهره گیری از ابزارهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهر زنجان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی مدارس دولتی شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که ۲۲۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ساده انتخاب شدند. پیش از جمع آوری داده ها، شرکت کنندگان در یک دوره آموزشی ۶ ساعته آشنایی با مفاهیم، کاربردها و ملاحظات اخلاقی هوش مصنوعی شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی بود که بر اساس پرسشنامه های سونگ و کلر (۱۹۹۹)، لین و همکاران (۲۰۲۱) و پارک و همکاران (۲۰۱۲) تدوین شد. داده ها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین مولفه های یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین سواد هوش مصنوعی، ادراک منافع اجتماعی و آمادگی برای استفاده از هوش مصنوعی نقش موثری در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی داشتند. در مجموع، یافته ها بر ضرورت تلفیق آگاهانه آموزش هوش مصنوعی در برنامه های درسی دوره ابتدایی به منظور تقویت خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی.