اقدام پژوهی: چگونه توانستم فضای مدرسه را برای همکاران و دانش آموزانم شاداب سازم؟

شادابی و نشاط در فضای مدرسه، یکی از مولفه های اساسی در ایجاد محیطی پویا، یادگیری اثربخش و سلامت روانی دانش آموزان و کادر آموزشی است. پژوهش حاضر، حاصل تجربه ی میدانی یک ساله ی بنده به عنوان مدیر یک دبستان دخترانه با ۲۸۴ دانش آموز و ۱۴ همکار است که با هدف بهبود کیفیت محیط مدرسه و افزایش رضایت دانش آموزان و معلمان از طریق شاداب سازی فضا، انجام گرفت.در ابتدای سال تحصیلی، فضای مدرسه خشک، بی روح و بدون مشارکت فعال معلمان و دانش آموزان بود. با استفاده از روش های گردآوری داده همچون مصاحبه، مشاهده و نظرسنجی، نیازهای اصلی مدرسه شناسایی شد. سپس با طراحی و اجرای راهکارهایی چون زیباسازی محیط فیزیکی (رنگ آمیزی دیوارها، نصب نقاشی های دانش آموزی)، اجرای برنامه های شاد زنگ تفریح (پخش موسیقی، بازی های گروهی)، افزایش تعاملات دوستانه میان همکاران، برگزاری جشنواره های فرهنگی، تشکیل باشگاه های خلاق و فعالیت های گروهی دانش آموزی، تحول چشمگیری در روحیه ی جمعی مدرسه ایجاد شد.یافته ها نشان داد که پس از اجرای این برنامه ها، میزان رضایت دانش آموزان و معلمان افزایش چشمگیری پیدا کرد، نظم عمومی مدرسه بهبود یافت و مشارکت افراد در فعالیت ها بیشتر شد. در نتیجه، این اقدام پژوهی به عنوان الگویی عملی و کم هزینه برای شاداب سازی فضای آموزشی در مدارس ابتدایی با امکانات محدود قابل توصیه است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ، شاداب سازی محیط آموزشی ، دبستان دخترانه ، فضای بانشاط ، مشارکت دانش آموزی ، انگیزش معلمان