رابطه تاب آورری تحصیلی با خودتنظیمی تحصیلی دانشجویان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران

هدف این پژوهش بررسی رابطه تاب آورری تحصیلی با خودتنظیمی تحصیلی دانشجویان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و از نظر روش و ماهیت در زمره پژوهش های توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری قرار داشت. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانشجویان دانشکده های علوم انسانی و معماری دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران در سال ۱۴۰۲ -۱۴۰۳تشکیل داده بود. در پژوهش حاضر تعداد ۲۰۰ پرسشنامه به روش نمونه گیری داوطلبانه جمع آوری شد. برای جمع آوری اطلاعات، از پرسشنامه پرسشنامه تاب آوری تحصیلی مارتین (۲۰۰۱) و خودتنظیمی بوفارد(۱۹۹۵) استفاده شد. داده های جمع آوری با استفاده از نرم افزار ایموس و spssتحلیل شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نشان داد که تاب آوری بر خودتنظیمی تحصیلی تاثیر مستقیم داشته است. نتایج به دست آمده نشان از اهمیت رابطه تاب آوری تحصیلی بر خودتنظیمی تحصیلی داشته است که می بایست مورد توجه متولیان نظام تعلیم و تربیت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، تاب آوری تحصیلی