مبانی اخلاقی به کارگیری هوش مصنوعی در در حمایت از معلمان و ارتقای یادگیری دانش آموزان

این مقاله مبانی اخلاقی به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش را با رویکردی میان رشته ای بررسی کرده و چارچوبی برای حفظ حریم خصوصی و تحقق عدالت تربیتی در یادگیری شخصی سازی شده ارائه می دهد. پژوهش با تحلیل نظری منابع اخلاق فناوری، فلسفه تعلیم و تربیت و مطالعات داده محور انجام شده است. یافته ها بر لزوم توازن میان کارآمدی فناورانه و پاسداری از کرامت انسانی، خودمختاری یادگیرنده و برابری فرصت ها تاکید دارد. چارچوب پیشنهادی شامل اصول خودمختاری داده ای، عدالت الگوریتمی، مسئولیت نهادی و شفافیت است که می تواند به کاهش تبعیض و ارتقای اعتماد در آموزش هوشمند کمک کند. مولفه های عملیاتی پیشرفته، از جمله رمزنگاری هم ریخت و بازنگری انسانی، چارچوب را برای سیاست گذاران و توسعه دهندگان کاربردی می سازد. رویکرد مراقبتی به دلیل انسان محوری، پتانسیل بیشتری برای بومی سازی قوانین اخلاقی در ایران دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، اخلاق مراقبت ، عدالت تربیتی ، حریم خصوصی شناختی.