مسئولیت مدنی در تخریب محیط زیست ناشی از فعالیت های صنعتی کارخانه ها در موضوع آلایندگی ها (پساب صنعتی و آلودگی هوا)

آلودگی های صنعتی ناشی از انتشار پساب های شیمیایی سمی و گازهای آلاینده هوا، به عنوان یکی از جدی ترین تهدیدهای زیست محیطی، سلامت عمومی و پایداری اکوسیستم ها را به خطر می اندازد؛ با این حال، خلاهای حقوقی و اجرایی در قوانین حفاظت محیط زیست ایران موجب عدم اعمال موثر مسئولیت مدنی کارخانه ها در قبال این آلایندگی ها شده است. نوآوری این پژوهش در شناسایی دقیق این خلاها از طریق روش تحلیلی-توصیفی، مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و بررسی تطبیقی نظام های حقوقی داخلی، بین المللی و رویه های قضایی نهفته است، که برای نخستین بار راهکارهای جامعی مانند اصلاح قوانین و تقویت ضمانت های اجرایی ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد قوانین فعلی ایران به دلیل ضعف در تعریف مسئولیت صنایع، عدم هماهنگی نهادها و نبود مکانیسم های جبران خسارت، ناکارآمد هستند و منجر به عدم پیشگیری از خسارات زیست محیطی شده اند؛ در حالی که نظام های حقوقی پیشرفته با اصول «آلوده کننده می پردازد»، مسئولیت مطلق و ابزارهای اقتصادی، موفقیت بیشتری داشته اند. پیشنهاد پژوهش، تدوین چارچوب حقوقی جامع برای کاهش تخریب محیط زیست است.

کلیدواژه ها:

آلودگی صنعتی ، پساب های شیمیایی ، آلودگی هوا ، خلاهای حقوقی محیط زیست ، مسئولیت زیست محیطی و اصلاحات قانونی