رابطه بین(حمایت آموزشی معلم) و (انگیزه درونی یادگیری) در دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین حمایت آموزشی معلم و انگیزه درونی یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. دوره ابتدایی به عنوان شالوده و بنیان نظام آموزشی، نقشی حیاتی در شکل گیری نگرش های تحصیلی و الگوهای انگیزشی کودکان دارد. روش پژوهش حاضر از نوع مروری-کتابخانه ای (توصیفی-تحلیلی) است. بدین منظور، با جست وجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی نظیر Google Scholar، Eric، Scopus، SID، Noormags و Magiran، پژوهش های مرتبط در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ خورشیدی (۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ میلادی) مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهشی نشان داد که حمایت آموزشی معلم (شامل حمایت از خودپیروی، حمایت از شایستگی و حمایت از ارتباط) رابطه مثبت، مستقیم و معناداری با انگیزه درونی یادگیری دانش آموزان دارد. معلمانی که از راهبردهای حمایتی، بازخوردهای سازنده کلامی و فضای کلاس تعاملی استفاده می کنند، نیازهای اساسی روان شناختی دانش آموزان را ارضا کرده و از این طریق، اشتیاق، کنجکاوی و انگیزه درونی آن ها را برای یادگیری افزایش می دهند. در مقابل، رفتارهای کنترل گرانه و تاکید مفرط بر پاداش های بیرونی، آسیب های جدی به انگیزه خودجوش کودکان وارد می سازد. در نهایت، بر اساس یافته های پژوهش، پیشنهادات کاربردی جهت ارتقای مهارت های حمایتی معلمان و بهبود جو عاطفی-آموزشی کلاس های درس ابتدایی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

حمایت آموزشی معلم ، انگیزه درونی یادگیری ، مقطع ابتدایی ، نظریه خودتعیین گری ، اشتیاق تحصیلی