تحلیل تاثیر برنامه های مبتنی بر قصه گویی در ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر برنامه های مبتنی بر قصه گویی در ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. سواد هیجانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد همه جانبه کودکان، نقش مهمی در شکل گیری مهارت های اجتماعی، تنظیم هیجان و سازگاری روانی آنان ایفا می کند. توجه به روش های آموزشی خلاقانه و متناسب با ویژگی های رشدی کودکان، از جمله قصه گویی، می تواند زمینه ساز تقویت این مهارت ها در محیط مدرسه باشد.این پژوهش با رویکرد کیفی، توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای انجام شده و داده های آن از طریق بررسی منابع علمی معتبر، مقالات پژوهشی، همایش ها و پایگاه های اطلاعاتی گردآوری و تحلیل شده است. در این مطالعه، قصه گویی به عنوان ابزاری آموزشی برای انتقال مفاهیم هیجانی و اجتماعی در قالب داستان های هدفمند و متناسب با سن دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است.یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه های مبتنی بر قصه گویی می توانند به طور معناداری در ارتقای مولفه های سواد هیجانی از جمله خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های ارتباطی و توانایی مدیریت تعارض نقش داشته باشند. کودکان از طریق همذات پنداری با شخصیت های داستانی، فرصت می یابند هیجانات مختلف را شناسایی و تحلیل کرده و راهبردهای مناسب برای مواجهه با موقعیت های اجتماعی و عاطفی را بیاموزند.نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ادغام برنامه های مبتنی بر قصه گویی در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی می تواند به عنوان راهکاری اثربخش در ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد و زمینه رشد اجتماعی و روانی آنان را تقویت کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی ساختارمند این برنامه ها، از ظرفیت های آموزشی قصه گویی در فرآیند تربیتی بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

سواد هیجانی ، قصه گویی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش اجتماعی