معلم به عنوان پل میان فرهنگ و فناوری

امروزه در عصری که التحاد و پیوند میان فرهنگ و فناوری به یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی جهان تبدیل شده است، نقش معلم به عنوان واسطه و پل ارتباطی میان این دو مقوله حیاتی بیش از هر زمان دیگری نمایان و برجسته گردیده است. معلم به عنوان پل میان فرهنگ و فناوری مفهومی نوین و چندبعدی است که فراتر از تعاریف سنتی آموزش وپرورش قرار می گیرد و ابعاد مختلفی از جمله هویت سازی فرهنگی، توانمندسازی فناورانه، تربیت شهروند جهانی، حفظ ارزش های بومی و آمادگی برای زندگی در جامعه دیجیتال را در بر می گیرد. این پژوهش با هدف بررسی و تبیین نقش معلم به عنوان پل ارتباطی میان فرهنگ و فناوری در فرایند آموزش وپرورش نوین انجام شده است و تلاش دارد تا با نگاهی جامع و همه جانبه به این مسئله بپردازد. در این راستا، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و همچنین تحلیل محتوای اسناد و مدارک مرتبط، به بررسی ابعاد مختلف این نقش حیاتی پرداخته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که معلمان در عصر حاضر نه تنها باید به عنوان ناقلین دانش و اطلاعات عمل کنند، بلکه می بایست به عنوان واسطه های هویتی و فرهنگی نیز ایفای نقش نمایند و همزمان توانایی بهره گیری موثر و به جا از فناوری های نوین آموزشی را داشته باشند. معلمی که بتواند به خوبی میان این دو مقوله تعادل و توازن برقرار کند، قادر خواهد بود تا دانش آموزانی تربیت نماید که هم ریشه های فرهنگی و هویتی خود را بشناسند و حفظ نمایند و هم بتوانند از فرصت های بی نظیر فناوری برای رشد و تعالی خود بهره ببرند. این پژوهش همچنین نشان می دهد که بدون توجه به نقش محوری معلم در ایجاد پیوند معنادار میان فرهنگ و فناوری، تلاش های صرفا فنی و تکنولوژیک برای نوآوری در آموزش وپرورش ناکام خواهد ماند و نمی توان انتظار داشت که فناوری به تنهایی و بدون همراهی معلم توانمند و آگاه، تاثیر مثبت و ماندگاری بر فرایند یادگیری داشته باشد. بنابراین، این پژوهش بر ضرورت بازتعریف نقش معلم در نظام های آموزشی نوین تاکید می ورزد و پیشنهاداتی را در جهت تقویت و توانمندسازی معلمان برای ایفای نقش پل ارتباطی میان فرهنگ و فناوری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معلم ، فرهنگ ، فناوری ، پل ارتباطی ، آموزش وپرورش