نقش هوش مصنوعی در تحول یادگیری و ارزشیابی در مدارس

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوین و تحول آفرین، نقش فزاینده ای در بازطراحی و بهبود نظام های آموزشی در مدارس ایفا کرده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثرات به کارگیری هوش مصنوعی بر فرآیند یادگیری دانش آموزان، تحلیل نقش آن در بهبود نظام ارزشیابی تحصیلی و همچنین واکاوی پیامدهای منفی احتمالی آن از جمله وابستگی شناختی و تنبلی تحصیلی است. این مطالعه با رویکرد مروری و مبتنی بر تحلیل مطالعات پیشین انجام شده است.یافته های پژوهش های اخیر نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق ایجاد محیط های یادگیری شخصی سازی شده، بهره گیری از سیستم های یادگیری هوشمند و ارتقای تعامل آموزشی، می تواند موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود درک مفهومی و ارتقای عملکرد یادگیری دانش آموزان شود. همچنین در حوزه ارزشیابی، استفاده از سیستم های هوشمند و آزمون های تطبیقی منجر به افزایش دقت سنجش و کاهش خطای انسانی در فرآیند ارزیابی شده است. با این حال، نتایج نشان می دهد که استفاده غیرهدفمند و افراطی از این فناوری ممکن است پیامدهایی نظیر کاهش تفکر انتقادی، افت مهارت های حل مسئله و افزایش وابستگی شناختی در دانش آموزان به همراه داشته باشد.در مجموع، نتایج این پژوهش بر ماهیت دوگانه هوش مصنوعی در آموزش تاکید دارد و نشان می دهد که بهره گیری موثر از آن نیازمند مدیریت صحیح، طراحی آموزشی هدفمند و توجه به ابعاد شناختی و تربیتی یادگیرندگان است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، ارزشیابی آموزشی ، وابستگی تحصیلی