توسعه سواد هوش مصنوعی در برنامه درسی مدارس

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

COESEFOI01_347

تاریخ نمایه سازی: 19 خرداد 1405

چکیده مقاله:

با گسترش سریع فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی در ابعاد مختلف زندگی بشر، نظام های آموزشی در سطح جهانی با چالشی جدی در زمینه بازتعریف اهداف، محتوای آموزشی و مهارت های مورد نیاز نسل آینده مواجه شده اند. هوش مصنوعی نه تنها در حوزه های صنعتی و اقتصادی بلکه در آموزش، سلامت، ارتباطات و حتی تصمیم گیری های روزمره نقش تعیین کننده ای یافته است و این امر ضرورت آشنایی عمومی با مبانی آن را افزایش داده است. در چنین شرایطی، مفهوم «سواد هوش مصنوعی» به عنوان یکی از مهارت های بنیادین قرن بیست ویکم مطرح می شود که فراتر از استفاده ساده از فناوری، شامل درک مفاهیم اساسی مانند الگوریتم ها، داده ها، یادگیری ماشین، نحوه عملکرد سیستم های هوشمند و همچنین تحلیل پیامدهای اخلاقی، اجتماعی و حقوقی استفاده از این فناوری است. هدف اصلی این پژوهش بررسی ضرورت توسعه سواد هوش مصنوعی در برنامه درسی مدارس و ارائه چارچوبی برای ادغام موثر آن در نظام آموزشی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و داده های آن از طریق بررسی منابع علمی معتبر، مقالات پژوهشی، گزارش های بین المللی و تجارب آموزشی کشورهای پیشرو در این حوزه گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مفاهیم هوش مصنوعی از سنین پایین می تواند نقش مهمی در شکل گیری مهارت های شناختی پیشرفته مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و توانایی تحلیل سیستم های پیچیده ایفا کند. همچنین، ورود این مفاهیم به برنامه درسی مدارس می تواند دانش آموزان را برای مواجهه با تغییرات سریع بازار کار آینده آماده کرده و فاصله میان مهارت های آموزشی و نیازهای واقعی جامعه را کاهش دهد. از سوی دیگر، نتایج نشان می دهد که اجرای موفق این رویکرد نیازمند فراهم سازی زیرساخت های آموزشی مناسب، تربیت معلمان متخصص، تولید محتوای درسی استاندارد و طراحی روش های تدریس نوآورانه و پروژه محور است. در کنار این مزایا، چالش هایی همچون کمبود منابع آموزشی، نبود سیاست گذاری منسجم، نابرابری دسترسی به فناوری و نگرانی های اخلاقی نیز از جمله موانع مهم در مسیر پیاده سازی این رویکرد محسوب می شوند. در مجموع، این پژوهش نتیجه می گیرد که ادغام سواد هوش مصنوعی در برنامه درسی مدارس نه تنها یک انتخاب آموزشی بلکه یک ضرورت راهبردی برای آماده سازی نسل آینده در مواجهه با تحولات فناورانه است و می تواند نقش مهمی در توسعه پایدار آموزشی، کاهش شکاف دیجیتال و ارتقای کیفیت یادگیری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زهرا دهقان خلیلی

نویسنده اول