یادگیری الکترونیکی بر اساس نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT) در بین دانشجویان

هدف پژوهش حاضر مدل سازی عوامل موثر بر سازگاری آموزشی در یادگیری الکترونیکی بر اساس نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT) در بین دانشجویان بود. این پژوهش از نظر شیوه ی اجرا، از نوع ترکیبی(کمی-کیفی) و از نظر نوع هدف، یک پژوهش کاربردی بود. تحلیل های کیفی به روش تحلیل مضمون و بخش کمی، به روش تحلیل عاملی با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کمی، یک پرسشنامه محقق-ساخت بود که روایی محتوایی آن توسط سه نفر از اساتید دانشگاه تایید شد. یافته های بخش کیفی نشان دادکه از دیدگاه دانشجویان، عوامل اصلی موثر بر سازگاری آموزشی در یادگیری الکترونیکی عبارت از: تطابق با انتظارات یادگیری دانشجو، پشتیبانی آموزشی مناسب، هماهنگی با ارزش ها و باورهای فرهنگی، همگامی با الگوهای آموزشی موجود، مطابقت با فرآیندهای شناختی، هماهنگی با سبک های یادگیری فردی، انطباق با فناوری های موجود و همسویی با نیازهای اجتماعی بود. براساس یافته های بخش کمی، روایی سازه از طریق ضرایب همبستگی پیرسون بین نمره کل سازه و زیرمولفه ها تایید شد و نتایج تحلیل عاملی نشان داد که تمام عوامل شناسایی شده تاثیر قوی و مثبتی بر سازگاری آموزشی در یادگیری الکترونیکی بر اساس نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT) دارند. با توجه به یافته ها، پیشنهاد می شود که دانشگاه ها و موسسات آموزشی به ارتقاء کیفیت این عوامل بپردازند و موانع موجود در فرآیند یادگیری الکترونیکی را شناسایی و رفع کنند. همچنین، توجه به نیازها و سبک های یادگیری دانشجویان در طراحی محتوا و روش های آموزشی می تواند به بهبود سازگاری آن ها با یادگیری الکترونیکی و افزایش موفقیت تحصیلی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سازگاری آموزشی ، آموزش الکترونیکی ، تکنولوژی آموزشی.