مطالعه عوامل تربیتی موثر بر کاهش بی نظمی، پرخاشگری و تعارضات بین فردی در دانش آموزان ابتدایی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
COESEFOI01_324
تاریخ نمایه سازی: 19 خرداد 1405
چکیده مقاله:
دوره ابتدایی به عنوان نخستین و بنیادی ترین مرحله رسمی آموزش، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، رفتارهای اجتماعی و الگوهای هیجانی کودکان دارد. در این دوره، دانش آموزان نه تنها مهارت های پایه خواندن، نوشتن و حساب کردن را می آموزند، بلکه نگرش ها، ارزش ها، شیوه های تعامل اجتماعی و نحوه مدیریت هیجان های خود را نیز در بستر مدرسه و کلاس درس تجربه می کنند. به همین دلیل، هرگونه اختلال رفتاری در این مقطع می تواند پیامدهای بلندمدتی بر رشد روانی–اجتماعی کودک و حتی مسیر تحصیلی و اجتماعی او در سال های آینده برجای گذارد. از میان این اختلالات رفتاری، بی نظمی، پرخاشگری و تعارضات بین فردی از شایع ترین و در عین حال چالش برانگیزترین مسائل تربیتی در مدارس ابتدایی به شمار می روند. بی نظمی رفتاری در کلاس درس، که به صورت عدم رعایت قوانین، ناتوانی در پیروی از دستورالعمل ها و اختلال در جریان یاددهی–یادگیری نمود می یابد، نه تنها کیفیت آموزش را کاهش می دهد، بلکه زمینه ساز بروز رفتارهای پرخاشگرانه و تعارضات بین فردی میان دانش آموزان می شود. پرخاشگری، به عنوان رفتاری آموخته شده و متاثر از عوامل محیطی، خانوادگی و آموزشی، می تواند به اشکال مختلفی همچون پرخاشگری کلامی، فیزیکی یا رابطه ای بروز یابد و روابط اجتماعی کودکان را با همسالان و معلمان دچار آسیب سازد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به مطالعه عوامل تربیتی موثر بر کاهش بی نظمی، پرخاشگری و تعارضات بین فردی در دانش آموزان ابتدایی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که تمرکز صرف بر کنترل بیرونی رفتار، تنبیه یا رویکردهای انضباطی سخت گیرانه، نه تنها در کاهش پایدار بی نظمی و پرخاشگری موثر نیست، بلکه در برخی موارد می تواند به تشدید رفتارهای ناسازگار منجر شود. در مقابل، رویکردهای نوین تربیتی بر شناسایی و تقویت عوامل تربیتی موثر بر رشد خودکنترلی، مسئولیت پذیری، همدلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاکید دارند. این عوامل تربیتی، که در تعامل میان خانواده، مدرسه، معلم و فضای روانی–اجتماعی کلاس شکل می گیرند، نقشی اساسی در پیشگیری و کاهش رفتارهای مسئله ساز ایفا می کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان