تاثیر آموزش مهارت های زندگی در خانواده بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی در خانواده بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان قوچان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق توصیفی - همبستگی و حجم نمونه ۳۷۰ دانش آموز بود که به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که بین آموزش مهارت های زندگی و سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که مهارت های ارتباطی والدین و سبک فرزندپروری مقتدرانه با افزایش سازگاری دانش آموزان همراه است. حمایت عاطفی خانواده نیز به عنوان یک عامل میانجی، اثرات مثبت مهارت های زندگی را تقویت می کند. در مجموع، نتایج تایید کرد که تقویت مهارت های زندگی در محیط خانواده، راهکاری کارآمد برای تربیت دانش آموزانی با سازگاری اجتماعی بالا است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، سازگاری اجتماعی ، خانواده ، دانش آموزان