نقش فناوری های دیجیتال در تقویت رهبری یادگیری مدیران سازمانی

این مقاله با هدف تبیین نقش فناوری های دیجیتال در تقویت «رهبری یادگیری» مدیران سازمان های عمومی، به مرور نظام مند-روایت مند مطالعات فارسی و لاتین منتشرشده طی سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ می پردازد. با تمرکز بر بستر بخش عمومی، نشان می دهیم که مجموعه ای از فناوری ها—از سامانه های مدیریت دانش و پلتفرم های همکاری (Collaboration Suites) تا تحلیل گرهای داده و یادگیری ماشینی، شبکه های اجتماعی سازمانی، یادگیری سیار و داشبوردهای هوشمند—چگونه ظرفیت های کلیدی رهبری یادگیری را توانمند می سازند. سازوکارهای اصلی عبارت اند از: ارتقای حس گر ی محیطی و رصد داده محور، تسهیل اشتراک گذاری و مستندسازی دانش ضمنی، کوتاه کردن حلقه های بازخورد، امکان پذیر کردن آزمایش های کم هزینه و گسترش «یادگیری دوسویه» (Double-Loop). این اثرها از مسیر میانجی فرهنگ دیجیتال یادگیرنده، ایمنی روان شناختی، ظرفیت جذب دانش، و دوسوتوانی فناورانه بروز می کنند و در نهایت به بهبود کیفیت تصمیم گیری، چابکی سیاستی، نوآوری خدمات عمومی و پاسخگویی منجر می شوند. در عین حال، چالش هایی مانند بروکراسی سخت گیر، شکاف مهارت دیجیتال، حاکمیت داده و ملاحظات اخلاقی/حریم خصوصی می تواند این فرایند را تضعیف کند. بر این اساس، مقاله یک چارچوب مفهومی پیشنهادی ارائه می دهد که در آن «قابلیت های دیجیتال مدیر» و «زیرساخت داده محور سازمان» به عنوان توانمندسازهای رهبری یادگیری عمل کرده و با میانجی گری فرهنگ و شایستگی های یادگیری، پیامدهای عملکردی را شکل می دهند. دلالت های عملی شامل طراحی برنامه های توانمندسازی مهارت های داده محور مدیران، سرمایه گذاری در پلتفرم های یکپارچه دانش، و استقرار حاکمیت داده متناسب با ارزش های بخش عمومی است. نوآوری مقاله در تمرکز بر پیوند فناوری های دیجیتال با رهبری یادگیری مدیران در سازمان های عمومی و ادغام یافته های چهار سال اخیر است.

کلیدواژه ها:

فناوری های دیجیتال ، رهبری یادگیری ، سازمان های عمومی ، مدیریت دانش ، تحلیل داده.