بررسی رابطه بین یادگیری مشارکتی و رشد مهارت های تعامل اجتماعی در دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین یادگیری مشارکتی و رشد مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان قوچان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق توصیفی-همبستگی و حجم نمونه ۳۳۰ دانش آموز بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد یادگیری مشارکتی و مهارت های اجتماعی و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که بین یادگیری مشارکتی با تمامی ابعاد مهارت های تعامل اجتماعی (همکاری، همدلی و مسئولیت پذیری) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که دانش آموزانی که در کلاس هایی با رویکرد یادگیری مشارکتی تحصیل می کنند، مهارت های ارتباطی و اجتماعی بالاتری نشان می دهند. در مجموع، نتایج تایید کرد که استفاده از روش های یادگیری مشارکتی، راهکاری کارآمد برای ارتقای تعاملات اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری در دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت های تعامل اجتماعی ، دانش آموزان