بررسی تاثیر تمرینات عملکردی بر رفتار کلیشه ای کودکان طیف اتیسم شهرستان ایرانشهر

باید گفت اختلال طیف اتیسم یک اصطلاح گسترده است که پزشکان ازآن برای توصیف گروهی از اختلالات عصبی- رشدی استفاده می کنند. این اختلالات با مشکلات ارتباطی و تعامل اجتماعی مشخص می شوند. افراد مبتلا به اتیسم اغلب علائم یا الگوهای رفتاری محدود، تکراری و کلیشه ای را نشان می دهند. اخیرا مشخص شده است که ورزش برای افراد مبتلا به اختلال طیف اتیسم در جهت حفظ سلامت جسمی و روانی آنها مفید است. ورزش رفتارهای منفی در کودکان اوتیستیک را کاهش می دهد، خلق و خو و مهارت های مقابله ای را بهبود می بخشد و کیفیت کلی زندگی را افزایش می دهد. در حالی که ورزش از یک طرف به کنترل وزن کمک می کند، برای رشد مهارت های حرکتی و اجتماعی نیز مفید است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تمرینات عملکردی ورزشی در رفتارکلیشه ای کودکان طیف اتیسم شکل گرفت. این پژوهش بر اساس هدف یک پژوهش کاربردی است. روش پژوهش این تحقیق از نوع شبه آزمایشی است و طرح آن از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه کودکان پسر ۶ تا ۱۰ سال دچار اختلال طیف اتیسم تحت درمان در مراکز درمانی شهرستان ایرانشهر بودند. در این پژوهش از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد و حجم نمونه ۴۰ نفر بود که در دو گروه کنترل و آزمایش قرارگرفتند. گروه آزمایش تحت برنامه مجموعه پروتکل تمرینات عملکردی ورزشی که شامل ۲۴ جلسه بود، قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکرند. قبل و پس از مداخله هر دو گروه خرده مقیاس رفتارهای کلیشه ای نسخه ۵۶ سوالی گارز را تکمیل کردند. یافته های برگرفته از تجزیه و تحلیل کواریانس پس از اجرای مداخلات نشان داد میانگین رفتار کلیشه ای گروه آموزش تمرینات عملکردی و شاهد پس از حذف اثر پیش آزمون به طور معناداری با هم تفاوت دارند(P<۰۱). با توجه به نتایج به دست آمده مشخص بود، تمرینات عملکردی باعث کاهش معنادار مشکلات رفتار کلیشه ای در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل گردیده است. بر اساس یافته های بدست آمده تمرینات عملکردی راهکاری کارآمد در کاهش مشکلات کلیشه ای کودکان طیف اتیسم می باشد.

کلیدواژه ها:

اتیسم ، رفتار کلیشه ای ، تمرینات عملکردی ، ورزش.