پویایی عملکرد قدرتها و بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای در مورد وضعیت کردهای سوریه پس از سقوط بشار اسد

این متن به این مهم رسیده که پویایی بازیگری واشنگتن -آنکارا و دولت جدید دمشق در مورد کردهای سوری ، پروژه خودمختاری آنها را در پرتویی از موازنه ی تهدیدها قرارداده است این مقاله این فرض را به بوته ی آزمایش قرار می دهد که خودمختاری در خاورمیانه نه به دلیل " فقدان ظرفیت های بومی خاورمیانه " بلکه به دلیل تقابل سه سطحی و سه مانع خرد )داخلی ( میانی )منطقه ای( و کلان )بین المللی ( یعنی محاصره ژئوپلتیک و تمامیت خواهی دولت متمرکز در سطح ملی ، امنیت محوری دولت منطقه ای -ترکیه یا نبود ابزارهای بین المللی الزام آور مانند ابزارهای حقوقی و منافع ابزاری قدرت های فرامنطقه ای با بن بست مواجه می گردد. پس از سقوط بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ کردهای سوریه در آستانه تاریخی ترین فرصت برای تحقق آرمان خودمختاری قرار گرفتند ولی این فرصت به یکی از چالش برانگیز ترین بن بست های ژئوپلتیک در عرصه منطقه ای تبدیل شد پرسش محوری و اصلی این پژوهش این می باشد که چرا فدرالیسم در خاورمیانه علی رغم فروپاشی دولت های متمرکز در عملیاتی شدن با مانع روبه رو می شود ؟ که علاوه بر موانع داخلی تمرکز اصلی پژوهش در سطوح امنیت محوری و امنیت باوری دولت های منطقه ای مانند ترکیه ، مداخله گرایی ابزاری قدرتهای فرامنطقه ای )آمریکا ( و نبود ضمانت های بین المللی الزام آور)سازوکارهای حقوق بین الملل( را میتوان برشمرد این موانع چنان ترکیبی از بازدارندگی ایجاد می کند که هر پروژه فدراتیوی را ) مورد کردهای سوریه ( به محاصره می کشاند، روش مورد استفاده پژوهش توصیفی -تحلیلی با رویکرد کیفی – انتقادی -آینده پژوهی وروش گردآوری داده ها استفاده از متون کتابخانه ای اسنادی وفنون مصاحبه می باشد

کلیدواژه ها:

فدرالیسم ، خاورمیانه ، کردهای سوریه ، آینده پژوهی ، پسا اسد