نقش شهدای مدافع حرم در امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی نقش بنیادین شهیدان مدافع حرم در تقویت مولفه های امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که چگونه حضور فداکارانه و شهادت نیروهای بومی ایران در جبهه های سوریه و عراق، به عنوان یک بازدارنده غیرمتعارف، بر معماری امنیتی منطقه تاثیر گذاشته و مرزهای امنیت ملی را از مفهوم مرزی به مفهوم منطقه ای گسترش داده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که گفتمان مقاومت، با بازتولید خود در بستر دفاع مقدس و اکنون در گام دوم انقلاب، با تکیه بر نقش آفرینی مردم و جوانان، عمق استراتژیک ایران را در همسایگان غربی و شرقی تثبیت کرده است. این امر با ایجاد شبکه های نیابتی کارآمد و تقویت بازدارندگی نظامی مبتنی بر آموزه های دینی، هزینه تهاجم به منافع ملی ایران را به شدت افزایش داده است. همچنین، مرکزیت ژئوپلیتیکی ایران در خاورمیانه با تداوم این رویکرد، از دوران پهلوی به جمهوری اسلامی منتقل و تقویت شده است. نتیجه گیری آن است که شهدای مدافع حرم، حلقه وصل میان امنیت داخلی و خارجی بوده و با ایثار خود، ضامن بقای نظام و تحکیم مبانی امنیت ملی در برابر تهدیدات ترکیبی شده اند.

کلیدواژه ها:

امنیت ملی ، شهدای مدافع حرم ، گفتمان مقاومت ، بازدارندگی نظامی ، ژئوپلیتیک خاورمیانه