تحلیل نقش میانجی هوش هیجانی و سبک های فرزندپروری در سلامت روان و رشد اجتماعی دانش آموزان

خانواده به عنوان نخستین و تاثیرگذارترین نهاد اجتماعی، نقش بنیادینی در شکل گیری ساختار روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان ایفا می کند. هدف از این پژوهش مروری-توصیفی، بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری، هوش هیجانی و پیامدهای آن چون رشد اجتماعی و سلامت روان در دانش آموزان بود. با استفاده از روش مرور حیطه ای و بررسی منابع داخلی و خارجی، مطالعات انجام شده در سال های اخیر مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه با ارتقای هوش هیجانی، بهبود خودپنداره و رشد اجتماعی مثبت همبستگی معناداری دارد، در حالی که سبک های مستبدانه، سهل گیرانه و طردکننده با افزایش اضطراب تحصیلی، مشکلات رفتاری و کاهش بهزیستی روان شناختی مرتبط هستند. هوش هیجانی به عنوان یک مکانیسم واسطه، نقش کلیدی در تنظیم هیجانات و مقابله با استرس های محیطی ایفا می کند. همچنین، ادغام اصول روان شناسی مثبت نگر در مشاوره مدرسه می تواند با تمرکز بر نقاط قوت و توانمندی ها، اثربخشی مداخلات را افزایش دهد. این پژوهش بر ضرورت آموزش مهارت های فرزندپروری و تقویت سواد هیجانی در نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، هوش هیجانی ، رشد اجتماعی ، روان شناسی مثبت نگر ، سلامت روان دانش آموزان ، مشاوره مدرسه