مدلسازی عددی تلفات الکترومغناطیسی در جاذب های چندلایه Graphene/Epoxy و CNT/ Epoxy، براساس اختلالات سطح شیاردار و پراکندگی چندگانه هسته متخلخل

جاذب های الکترومغناطیسی در باند X نقش مهمی در کاهش بازتاب امواج، بهبود امپدانس تطبیق یافته و افزایش کارایی سامانه های راداری ایفا می کنند. در این پژوهش، یک ساختار سه لایه شامل لایه سطحی Graphene/Epoxy، هسته متخلخل CNT/Epoxy و صفحه آلومینیومی پشتی، با ضخامت کل ۷ میلی متر، طراحی و به صورت هم زمان با دو رویکرد حل عددی در نرم افزار COMSOL و حل تحلیلی مبتنی مدل های کلاسیک الکترومغناطیسی ارزیابی شد. نتایج عددی نشان داد که پارامتر کاهش انعکاس در حوالی ۹ گیگاهرتز به مقدار تقریبی ‎۱۸.۸- دسی بل همراه با ۹۸٪ جذب انرژی می رسد، در حالی که مدل تحلیلی همان پیک را با مقدار ‎۲۱- دسی بل پیش بینی کرد. هر دو مدل روند نزدیک به همی را در بازه ۱۲–۸ گیگاهرتز نشان دادند؛ با این تفاوت که اختلاف ها در لبه های باند بیشتر و در ناحیه رزونانس کمتر از ۱۰٪ بودند. تحلیل امپدانس نشان داد که نزدیک شدن جزء حقیقی امپدانس موثر به مقدار آزادفضا، عامل اصلی کاهش بازتاب در فرکانس رزونانس است. علاوه بر این، تحلیل حساسیت هندسی نشان داد که افزایش ضخامت لایه سطحی موجب جابه جایی پیک جذب به حدود ۸.۵ گیگاهرتز و افزایش ضخامت هسته موجب انتقال آن به حوالی ۹.۵ گیگاهرتز می شود؛ بنابراین کنترل هندسه، ضخامت و خواص لایه ها می تواند در تنظیم دقیق پاسخ فرکانسی و بهینه سازی عملکرد جاذب موثر باشد.

کلیدواژه ها:

جذب الکترومغناطیسی ، باند X ، هسته متخلخل CNT/Epoxy ، سطح شیاردار Graphene /Epoxy ، تطابق امپدانسی