بررسی مسئولیت ناشی از ارتکاب صحنه زنی در حقوق موضوعه ایران؛ با رویکردی بر فقه امامیه

پس از رکود اقتصادی در سال های اخیر متاسفانه شاهد امری به نام صحنه زنی در سطح جامعه هستیم. صحنه زنی، عملی آگاهانه با طراحی قبلی که با مدیریت وضعیت و تحریف رویداد خطر، اقدام به جعل و ایجاد تصادفی ساختگی می کند؛ کنشی ناپسند و مذموم، که اگرچه در قوانین موضوعه کشور دارای عنوان مجرمانه علی حده نمی باشد، اما با اقتدای قوانین بر موازین اسلامی که آن را در موضع حق الناس و فریب قرار می دهد؛ این عمل به حکم عقل در زمره ی اعمال دارای مسئولیت و عقوبت اعم از کیفری و مدنی دانسته شده است. از حیث مسئولیت کیفری، تثبیت ارکان این عمل با ارکان بزه کلاهبرداری بالاخص وجود دو عنصر فریب و سوءنیت در این جرم، سبب شده است تا از آن تحت عنوان کلاهبرداری بیمه ای یاد شود و وفق قواعد کلاهبرداری در مقررات بیمه مورد مورد تفحص قرار گیرد. همچنین از حیث مسئولیت مدنی، مطابقت غرض ماده نخست قانون مسئولیت مدنی با شرایط حادث شده، سبب استقرار مسئولیت مدنی بر ذمه بزهکار می گردد. در سالیان گذشته شرکت های بیمه معضل بسیاری با این دسته از سوانح داشته اند و همکاری رانندگان و یا حتی افرادی از داخل شرکت های وابسته به بیمه با این دسته از فریبکاران از یکسو و از سوی دیگر قلت آگاهی بخشی و یا حتی فقدان بهره گیری از فناوری هایی نظیر هوش مصنوعی به سبب شبیه سازی، امر را برای صاحبان صنعت بیمه از همیشه دشوارتر کرده است.

کلیدواژه ها:

بیمه ، تصادف ، فریب ، مسئولیت ، متقلبانه