واکاوی اثربخشی روش ایفای نقش در تقویت مهارت سخن گفتن و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی به عنوان حیاتی ترین و بنیادی ترین مرحله در ساختار نظام آموزش و پرورش، بستر اصلی رشد همه جانبه کودکان و پایه ریزی شایستگی های زبانی، شناختی و اجتماعی آنان به شمار می رود. در میان مهارت های چهارگانه زبانی، مهارت سخن گفتن و ارتباط کلامی به عنوان ملموس ترین ابزار ابراز وجود، تفکر انتقادی، تعامل با همسالان و یادگیری مفاهیم علمی شناخته می شود که نقش بسزایی در شکل گیری اعتماد به نفس و موفقیت های آکادمیک دانش آموزان خردسال دارد. با این حال، روش های سنتی و حافظه محور تدریس که بر سکوت فراگیران و سخنرانی یک طرفه معلم استوار هستند، پتانسیل کافی برای توسعه این شایستگی کلیدی را ندارند و ضرورت حرکت به سمت رویکردهای فعال و دانش آموزمحور را نمایان می سازند. روش ایفای نقش به عنوان یکی از مترقی ترین راهبردهای پداگوژیک تعاملی، با بازسازی موقعیت های واقعی زندگی و درگیر ساختن عاطفی و شناختی یادگیرندگان، زمینه ای بی نظیر برای تمرین طبیعی زبان فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تحلیل جامع اثربخشی روش ایفای نقش در تقویت مهارت سخن گفتن و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است تا ابعاد روان شناختی، زبان شناختی و مدیریتی این پدیده را روشن سازد. این مطالعه با اتخاذ رویکرد مروری سیستماتیک و توصیفی-تحلیلی، به غربالگری و ترکیب یافته های پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی پرداخته و چالش ها و تسهیل گرهای استقرار این متد را مورد واکاوی قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری ساختاریافته روش ایفای نقش در کلاس درس، تاثیر مثبت و بسیار معناداری بر کاهش اضطراب کلامی، کمرویی افراطی و لکنت های روانی دانش آموزان دارد و به شکل چشمگیری موجب ارتقای دایره واژگان، روانی کلام و توانایی استدلال شفاهی آنان می گردد. این روش با تبدیل دانش آموزان از مصرف کنندگان منفعل به تولیدکنندگان فعال کلام، داربست های شناختی لازم را برای رشد هوش کلامی فراهم آورده و هماهنگی ارکان زبان آموزی را در برنامه های درسی رسمی محقق می سازد. موفقیت این رویکرد منوط به توانمندسازی معلمان در طراحی سناریوهای هوشمندانه، مدیریت پویای گروه ها و برقراری امنیت روانی در کلاس است. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت گنجاندن این روش در کتب فارسی و دوره های ضمن خدمت معلمان تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

روش ایفای نقش ، مهارت سخن گفتن ، دوره ابتدایی ، ارتباط کلامی ، پیشرفت تحصیلی.