پلتفرم های آموزشی دیجیتال و تاثیرات آن بر کیفیت و عمق یادگیری دانش آموزان

با گسترش شتابان فناوری های ارتباطی و تغییر پارادایم های آموزشی، پلتفرم های یادگیری دیجیتال از ابزارهایی حاشیه ای به هسته مرکزی نظام های تعلیم و تربیت تبدیل شده اند. هدف از این پژوهش مروری، بررسی همه جانبه تاثیرات استفاده از پلتفرم های آموزشی (مانند سیستم های مدیریت یادگیری و محیط های یادگیری تعاملی) بر مولفه های شناختی و عملکردی دانش آموزان است. در این راستا، با بررسی متون پژوهشی معتبر در یک دهه اخیر، فرصت ها و چالش های این گذار آموزشی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که پلتفرم های آموزشی با فراهم کردن امکان یادگیری شخصی سازی شده (Personalized Learning)، دسترسی به منابع چندرسانه ای و بازخورد فوری، می توانند انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان را به شکل معناداری ارتقا دهند. با این حال، اثربخشی این ابزارها به شدت وابسته به سواد دیجیتال معلمان، زیرساخت های فناورانه و طراحی آموزشی مبتنی بر نظریه های ساخت گرایی است. همچنین، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال و کاهش تعاملات عاطفی-اجتماعی رودررو، از جمله موانعی هستند که در صورت نادیده گرفته شدن، می توانند به افت تحصیلی پنهان منجر شوند. در نهایت، این مقاله پیشنهاداتی کاربردی برای ادغام موثرتر این پلتفرم ها در برنامه های درسی مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پلتفرم های آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، شخصی سازی یادگیری ، سیستم مدیریت یادگیری (LMS) ، فناوری آموزشی.