بازتاب مقاومت فلسطین در اشعار زنان شاعر ایران و جهان عرب (مطالعه تطبیقی: غاده السمان و طاهره صفارزاده)

زمینه و هدف: ادبیات پایداری در ایران و جهان عرب، به ویژه در اشعار زنان شاعر، بازتابی عمیق از آرمان فلسطین داشته است. این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی کیفی چگونگی بازتاب مقاومت فلسطین در اشعار طاهره صفارزاده (نماد شعر پایداری ایران) و غاده السمان (شاعر برجسته سوری-لبنانی) انجام شده است.روش: پژوهش با رویکرد تطبیقی-کیفی و بر اساس مکتب تطبیقی آمریکایی، با بهره گیری از چارچوب تحلیل سه بعدی (جامعه شناختی، زبان شناختی، اسطوره شناختی) صورت گرفته است. داده ها از طریق فیش برداری از دیوان های اصلی و مقالات علمی معتبر گردآوری و در چهار محور بازنمایی قدس، مفهوم وطن، نسبت زن و مقاومت و عناصر سبکی تحلیل شده اند.یافته ها: هر دو شاعر بر مرکزیت فلسطین و مونث پنداری آن اتفاق نظر دارند. با این حال، صفارزاده قدس را به عنوان قبله آزادگان و موجودیتی مقدس-جمعی، و السمان آن را به عنوان عروس ربوده شده و موجودیتی انسانی-فردی بازنمایی می کند. در نسبت زن و مقاومت، صفارزاده زن را در خدمت مقاومت (مادر شهید، همسر رزمنده) و السمان مقاومت را در خدمت آزادی زن تعریف می کند. از نظر سبکی، صفارزاده از تکرار و ساختارهای خطابی-امری بهره می برد، در حالی که السمان تضاد و پارادوکس را شگرد اصلی خود قرار داده است.نتیجه گیری: علی رغم تفاوت های بنیادین در جهان بینی (اسلامی-انقلابی در صفارزاده و سکولار-اگزیستانسیال در السمان)، هر دو شاعر با زبان شعری خود، صدای جامعه خویش در برابر ظلم و اشغال بوده اند. این تنوع گفتمانی نشانگر غنای ادبیات پایداری زنان در جهان اسلام است.

کلیدواژه ها:

ادبیات پایداری ، مقاومت فلسطین ، طاهره صفارزاده ، غاده السمان ، شعر زنان