مطالعه مروری نقش مدرسه در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان با تاکید بر جامعه پذیری، تعلق مدرسه ای و مهارت های زندگی

آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان از جمله رفتارهای پرخطر، خشونت مدرسه ای، افت تحصیلی، مصرف مواد، و مشکلات سلامت روان در سال های اخیر به یکی از دغدغه های مهم نظام های آموزشی تبدیل شده است. در این میان، مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای جامعه پذیری، می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش این آسیب ها ایفا کند. هدف این مقاله، مرور و تحلیل پژوهش های داخلی و خارجی درباره نقش مدرسه در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان با تاکید بر سه مولفه جامعه پذیری، تعلق مدرسه ای و آموزش مهارت های زندگی است. این پژوهش با روش مطالعه مروری انجام شده و در آن منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی از پایگاه هایی مانند SID، نورمگز، Google Scholar، ERIC و گزارش های علمی سازمان های بین المللی بررسی شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تقویت احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه، ایجاد روابط مثبت میان معلم و دانش آموز، مشارکت فعال در فعالیت های مدرسه ای و آموزش مهارت های زندگی از مهم ترین عوامل محافظتی در برابر بروز رفتارهای پرخطر در نوجوانان محسوب می شوند. همچنین نتایج مطالعات نشان می دهد که برنامه های مدرسه محور مبتنی بر یادگیری اجتماعی هیجانی و تقویت پیوند دانش آموز با مدرسه می توانند به طور معناداری احتمال بروز آسیب های اجتماعی را کاهش دهند (سی دی سی، ۲۰۲۳؛ دورلاک و همکاران، ۲۰۱۱). در مجموع، نتایج این مطالعه نشان می دهد که مدرسه می تواند با اتخاذ رویکردی تربیتی، مشارکتی و مهارت محور نقش مهمی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، آسیب های اجتماعی ، تعلق مدرسه ای ، جامعه پذیری ، مهارت های زندگی ، رفتارهای پرخطر