ضمان فقهی و حقوقی در عملیات ورزشی

پارادایم حقوقی حاکم بر عملیات ورزشی، استقرار یا انتفای مسئولیت، تابعی از مولفه های سه گانه ی تخطی از مقررات، تقصیر و عنصر عمد است. فقه پویای اسلامی با بهره گیری از ظرفیت قواعد فخیمه ای همچون لاضرر، اقدام و اذن، سازوکاری منعطف برای سقوط ضمان در حوادث ناشی از ریسک های متعارف ورزشی تعبیه نموده است. با این وجود، این معافیت قانونی، امتیازی مطلق و بی قید نیست؛ چراکه در پرتو نظریه تقصیر در قلمروی مسئولیت مدنی و منطوق ماده ۱۵۸ قانون مجازات اسلامی، هرگونه انحراف از موازین فنی، ارتکاب بی مبالاتی یا نقض نظامات ایمنی،خواه از جانب ورزشکار و خواه از سوی متولیان برگزاری،موجب زوال مصونیت و احراز قطعی ضمان خواهد بود. پژوهش حاضر بر آن است تا با واکاوی این دوگانه ی مصونیت و مسئولیت، مرزهای دقیق حقوقی را در ساحت فعالیت های ورزشی تبیین نماید.

کلیدواژه ها:

ضمان ، مسئولیت مدنی ، مسئولیت کیفری ، عملیات ورزشی ، فقه اسلامی.