هم سنجی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی بر تنیدگی تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی

هدف پژوهش حاضر هم سنجی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی بر تنیدگی تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی بود که از میان آنان ۴۵ نفر واجد شرایط انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، ذهن آگاهی و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تنیدگی تحصیلی/انتظارات تحصیلی بود. گروه های آزمایش طی جلسات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش ذهن آگاهی مداخله دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری تحلیل شد. یافته ها نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین سه گروه در تنیدگی تحصیلی تفاوت معناداری وجود دارد (۲۸۶/۰ η۲ =، ۰۰۱/ ۰ p=). آزمون بونفرونی نشان داد هر دو مداخله در مقایسه با گروه کنترل موجب کاهش معنادار تنیدگی تحصیلی شدند، اما تفاوت معناداری بین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی مشاهده نشد. همچنین اثر مداخلات بر دو بعد استرس ناشی از انتظارات شخصی و استرس ناشی از انتظارات معلمان و والدین معنادار بود. بر این اساس، هر دو رویکرد می توانند به عنوان مداخله هایی موثر برای کاهش تنیدگی تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، درمان مبتنی بر ذهن آگاهی ، تنیدگی تحصیلی ، اضطراب جدایی