هم سنجی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی بر پریشانی روان شناختی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی

هدف پژوهش حاضر هم سنجی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی بر پریشانی روان شناختی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی بود که از میان آنان ۴۵ نفر واجد شرایط انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، ذهن آگاهی و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها مقیاس پریشانی روان شناختی کسلر بود. گروه های آزمایش طی جلسات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش ذهن آگاهی مداخله دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶، تحلیل کوواریانس تک متغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. یافته ها نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین سه گروه در پریشانی روان شناختی تفاوت معناداری وجود دارد (۶/۶۸۰ F = ، ۰۰۳/۰ p =، ۲۵۵/۰η² =). آزمون بونفرونی نشان داد هر دو مداخله در مقایسه با گروه کنترل موجب کاهش معنادار پریشانی روان شناختی شدند، اما تفاوت معناداری بین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ذهن آگاهی مشاهده نشد. بر این اساس، هر دو رویکرد می توانند به عنوان مداخله هایی موثر برای کاهش پریشانی روان شناختی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، درمان مبتنی بر ذهن آگاهی ، پریشانی روان شناختی ، اضطراب جدایی