نقش اضطراب اطلاع یابی، نشانگان افت روحیه و علائم روان تنی در پیش بینی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پیش بین اضطراب اطلاع یابی، نشانگان افت روحیه و علائم روان تنی در کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–همبستگی از نوع مطالعات پیش بین بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به انواع سرطان در شهر تهران بود که ۱۲۹ نفر از آنان (۵۰ زن و ۷۹ مرد) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد اضطراب اطلاع یابی، نشانگان افت روحیه، علائم روان تنی و کیفیت زندگی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار)، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ استفاده شد. یافته ها نشان داد که اضطراب اطلاع یابی اثر معناداری بر کیفیت زندگی دارد و این اثر از طریق افزایش نشانگان افت روحیه و تشدید علائم روان تنی تقویت می شود. به عبارت دیگر، اضطراب اطلاع یابی با افزایش افت روحیه، زمینه بروز علائم روان تنی را فراهم کرده و در نهایت منجر به کاهش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان می شود. همچنین نتایج نشان داد که نشانگان افت روحیه و علائم روان تنی نقش مهمی در تبیین تغییرات کیفیت زندگی دارند. در نتیجه، می توان گفت کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان تحت تاثیر زنجیره ای از عوامل شناختی–هیجانی و جسمانی قرار دارد و توجه به مدیریت اضطراب اطلاع یابی و کاهش پیامدهای روان شناختی آن می تواند در ارتقای کیفیت زندگی این بیماران نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اطلاع یابی ، نشانگان افت روحیه ، علائم روان تنی ، کیفیت زندگی ، بیماران مبتلا به سرطان.