بهینه سازی منابع کلاس های چندپایه با استفاده از تکنیک های مدیریت پروژه

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 59

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP12_149

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بهینه سازی منابع کلاس های چندپایه با استفاده از تکنیک های مدیریت پروژه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کلاس های چندپایه مقطع ابتدایی استان یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۳۲۰ کلاس بود. نمونه ای به حجم ۸۰ کلاس چندپایه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی وضعیت مدیریت منابع در کلاس های چندپایه با ۳۲ گویه در چهار بعد مدیریت زمان، مدیریت نیروی انسانی، مدیریت فضا و تجهیزات و مدیریت مواد آموزشی و چک لیست تحلیل کارکردی مبتنی بر تکنیک های مدیریت پروژه شامل ساختار شکست کار، تکنیک ارزیابی و بازنگری برنامه، روش مسیر بحرانی و ماتریس تخصیص مسئولیت بود. روایی ابزارها با استفاده از روایی محتوایی و نظر ۱۰ نفر از متخصصان مدیریت آموزشی و مدیریت پروژه تایید شد. پایایی پرسشنامه از طریق ضریب آلفای کرونباخ ۸۴/۰ و پایایی چک لیست از طریق ضریب توافق بین ارزیابان ۸۱/۰ به دست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۶ و در دو سطح آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف استاندارد، فراوانی و درصد فراوانی و آمار استنباطی شامل آزمون تی تک گروهی برای مقایسه وضعیت موجود با حد مطلوب، تحلیل واریانس یک راهه برای مقایسه ابعاد چهارگانه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که وضعیت موجود مدیریت منابع در کلاس های چندپایه در هر چهار بعد زمان، نیروی انسانی، فضا و تجهیزات و مواد آموزشی به طور معناداری پایین تر از حد مطلوب است. تحلیل ها نشان داد که تکنیک ساختار شکست کار برای تفکیک و اولویت بندی فعالیت های یادگیری پایه های مختلف، تکنیک مسیر بحرانی برای زمان بندی بهینه تدریس همزمان و شناسایی فعالیت های موازی و مستقل، ماتریس تخصیص مسئولیت برای تقسیم نقش ها و مسئولیت ها میان دانش آموزان در قالب گروه های همیار و تکنیک ارزیابی و بازنگری برنامه برای مدیریت عدم قطعیت و برنامه ریزی منعطف در کلاس های چندپایه بیشترین کاربرد را دارند. یافته ها نشان داد که به کارگیری این تکنیک ها می تواند به ترتیب ۳۲ درصد در بهینه سازی زمان، ۲۸ درصد در بهینه سازی نیروی انسانی، ۲۵ درصد در بهینه سازی فضا و تجهیزات و ۲۲ درصد در بهینه سازی مواد آموزشی موثر باشد. بر اساس نتایج، الگویی تلفیقی از تکنیک های مدیریت پروژه برای بهینه سازی منابع کلاس های چندپایه ارائه شد که می تواند راهنمای عملی برای معلمان و مدیران آموزشی باشد.

نویسندگان

فرشته کاظمی آهوئی

لیسانس مدیریت بازرگانی