مدیریت تغییر در مدارس ابتدایی؛ الزامات فرهنگی برای تحول آموزشی پایدار

تحول پایدار در نظام های آموزشی، به ویژه در مقطع ابتدایی، نیازمند فراتر رفتن از تغییرات ساختاری و صوری و تمرکز بر بازآفرینی بنیان های فرهنگی مدارس است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدیریت تغییر در مدارس ابتدایی و شناسایی الزامات فرهنگی برای تحقق تحول آموزشی پایدار انجام شده است. این مطالعه مروری جامع با رویکرد توصیفی تحلیلی به واکاوی الگوهای مدیریت تغییر، ابعاد فرهنگ سازمانی مدارس و نقش واسطه ای مولفه های فرهنگی در موفقیت برنامه های نوآورانه می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که زیرساخت های فرهنگی، باورهای مشترک کارگزاران آموزشی و سبک های رهبری توافق پذیر، به عنوان کاتالیزورهای اصلی تغییر عمل می کنند. نادیده گرفتن لایه های پنهان فرهنگ مدرسه، عاملی کلیدی در شکست و ناپایداری اصلاحات آموزشی محسوب می شود. همچنین، خلاقیت معلمان، پویایی مبلمان و فضاهای کلاسی، و شایستگی های اجتماعی دانش آموزان به طور مستقیم تحت تاثیر جو فرهنگی حاکم بر مدرسه قرار دارند. رهبری توزیع شده و کارآفرینانه از طریق تقویت پیوندهای اعتمادساز و کاهش مقاومت در برابر تغییر، بستری مناسب برای بازمهندسی فرایندهای یاددهی-یادگیری فراهم می سازد. در نهایت، این مقاله یک چارچوب مفهومی منسجم برای مدیریت تغییر فرهنگ بنیان ارائه می دهد که بر اساس آن، پایداری تحول آموزشی منوط به همسویی استراتژی های نوآوری با ارزش های بومی و سازمانی مدارس ابتدایی است. راهکارهای عملیاتی ارائه شده می تواند راهنمای مدیران و سیاست گذاران در پیاده سازی اصلاحات پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت تغییر ، مدارس ابتدایی ، فرهنگ سازمانی ، تحول آموزشی پایدار ، نوآوری آموزشی.