چگونه توانستم روخوانی درس قرآن را در یکی از دانش آموزان کلاس پنجم به نام عسل بهبود ببخشم؟

این اقدام پژوهی با هدف بهبود مهارت روخوانی درس قرآن در یکی از دانش آموزان پایه پنجم دبستان ام کلثوم به نام عسل در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ و در چارچوب فعالیت های آموزشی خانم کبری غلامی، آموزگار پایه پنجم با ۱۹ سال سابقه، انجام شده است. در آغاز سال تحصیلی مشاهده شد که دانش آموز هدف با وجود علاقه به درس قرآن، در تشخیص صحیح حرکات، امتداد صداها، تلفظ حروف هم خانواده، و پیوسته خوانی آیات دچار ضعف جدی بود. این مسئله باعث کاهش اعتمادبه نفس او و عقب ماندگی تحصیلی نسبت به سایر دانش آموزان کلاس ۳۳ نفره می شد.در مرحله نخست، با استفاده از مشاهده دقیق، ارزشیابی تکمیلی، گفتگو با دانش آموز و تحلیل رفتار خوانداری او، عوامل موثر بر مشکل شناسایی شد؛ عواملی همچون ضعف در پایه مهارتی خواندن فارسی، اضطراب عملکرد، عدم تمرین کافی در منزل و ناآشنایی با قواعد پایه روخوانی. سپس بر اساس داده های جمع آوری شده، مجموعه ای از راهبردهای آموزشی و تقویتی چندمرحله ای طراحی و اجرا شد؛ از جمله: آموزش انفرادی کوتاه مدت، استفاده از کارت های آموزشی حروف و حرکات، تمرین های شنیداری–دیداری، الگوبرداری از قرائت معلم، بازی های خوانداری، به کارگیری روش تقطیع آیه، تقویت تدریجی اعتمادبه نفس و طراحی تکالیف هدفمند خانگی با مشارکت خانواده.پس از اجرای مداخلات در یک بازه چندماهه، نتایج نشان داد که دانش آموز موردنظر توانسته است روخوانی صحیح و روان تر را کسب کند؛ دقت او در تشخیص حرکات و وقف و وصل به طور چشمگیری افزایش یافت، میزان خطاهای خوانداری کاهش پیدا کرد و علاقه مندی او به درس قرآن به شکل محسوس رشد کرد. همچنین ارزیابی کیفی و مقایسه ای با آزمون های آغازین و پایانی نشان داد که ارتقای قابل توجهی در اعتمادبه نفس، مشارکت کلاسی و انگیزه یادگیری حاصل شده است.این تجربه نشان می دهد که استفاده هدفمند از روش های چندحسی، آموزش مرحله ای، بازخورد مداوم، مشارکت خانواده و ایجاد فضای یادگیری بدون اضطراب، می تواند نقشی اساسی در تقویت مهارت روخوانی قرآن در دانش آموزان دبستانی، به ویژه در موارد ضعف فردی، داشته باشد. کلیدواژه ها: بهبود روخوانی قرآن، اقدام پژوهی، پایه پنجم ابتدایی، عسل، تقویت خوانداری، آموزش قرآن، مداخله آموزشی، مهارت خواندن، مدرسه ام کلثوم.