چگونه توانستم با استفاده از بازی وارسازی و یادگیری مشارکتی، میزان بی انگیزگی و افت مشارکت تحصیلی دانش آموزان پایه سوم را کاهش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف کاهش بی انگیزگی و افت مشارکت تحصیلی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی از طریق به کارگیری راهبردهای بازی وارسازی و یادگیری مشارکتی انجام شد. مسئله اصلی این بود که بخش قابل توجهی از دانش آموزان کلاس، در فعالیت های آموزشی مشارکت فعال نداشتند، در پاسخ گویی به پرسش ها تمایل اندکی نشان می دادند، در انجام تکالیف و فعالیت های گروهی بی میلی بروز می دادند و در بسیاری از مواقع یادگیری آنان سطحی، ناپایدار و وابسته به تذکر مستقیم معلم بود. این وضعیت علاوه بر کاهش کیفیت یادگیری، بر شادابی کلاس، تعاملات اجتماعی، اعتمادبه نفس تحصیلی و مدیریت آموزشی نیز اثر منفی گذاشته بود.روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی و مبتنی بر چرخه شناسایی مسئله، جمع آوری اطلاعات، تحلیل وضعیت، طراحی راهکار، اجرا، مشاهده، ارزیابی و بازنگری بود. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان یک کلاس پایه سوم ابتدایی بود که در طول یک بازه زمانی مشخص مورد مشاهده و مداخله آموزشی قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از روش هایی چون مشاهده مستقیم، ثبت روزانه وقایع، چک لیست مشارکت، مصاحبه با دانش آموزان و اولیا، بررسی تکالیف، تحلیل عملکرد کلاسی و مقایسه شواهد پیش و پس از مداخله استفاده شد.پس از بررسی علل احتمالی بی انگیزگی، از جمله یکنواختی روش تدریس، کم تحرکی در فرآیند یادگیری، محدود بودن فرصت مشارکت برای همه دانش آموزان، ضعف در تقویت فوری رفتارهای مطلوب، ترس برخی فراگیران از اشتباه کردن و کم رنگ بودن حس تعلق گروهی، مجموعه ای از راهکارهای عملی طراحی و اجرا شد. این راهکارها شامل طراحی نظام امتیازدهی و نشان های کلاسی، تشکیل گروه های همیار یادگیری، استفاده از ماموریت های آموزشی جذاب، برگزاری رقابت های هدفمند، واگذاری نقش های مشخص در گروه، ارائه بازخورد فوری و مثبت، تنوع بخشی به فعالیت های یادگیری و مشارکت دادن دانش آموزان در تدوین قوانین بازی و کلاس بود.یافته های پژوهش نشان داد که اجرای این برنامه سبب افزایش محسوس مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود انگیزش درونی و بیرونی، افزایش تعاملات سازنده در کلاس، کاهش انفعال، بهبود انجام تکالیف، تقویت اعتمادبه نفس تحصیلی و ارتقای نشاط آموزشی شد. مقایسه شواهد پیش از اقدام و پس از اقدام نیز حاکی از آن بود که فضای کلاس از حالت نسبتا منفعل به محیطی پویا، مشارکتی و هدفمند تبدیل شده است. در پایان، نتایج نشان داد که تلفیق بازی وارسازی با یادگیری مشارکتی، اگر متناسب با ویژگی های سنی دانش آموزان و با برنامه ریزی منظم اجرا شود، می تواند به عنوان راهبردی اثربخش در بهبود مشارکت تحصیلی و انگیزش یادگیری در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.