بررسی رابطه هوش عاطفی و مهارت های ارتباطی با راهبردهای مدیریت تعارض در کارکنان بیمارستان های شهرستان دورود لرستان

تعارض در سازمان های بهداشتی-درمانی امری اجتناب ناپذیر است و نحوه مدیریت آن تاثیر مستقیمی بر کیفیت خدمات و رضایت شغلی کارکنان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش عاطفی و مهارت های ارتباطی با راهبردهای مدیریت تعارض در بیمارستان های دورود انجام شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری کارکنان بیمارستان ها به تعداد ۴۰۰ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، نمونه ای به حجم ۱۹۶ نفر تعیین گردید. گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش عاطفی شرینگ،پرسشنامه مهارت های ارتباطی کویین دام و پرسشنامه راهبردهای مدیریت تعارض رحیم استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها تایید گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شد. بین هوش عاطفی و راهبردهای سازنده مدیریت تعارض رابطه مثبت و معنادار و با راهبردهای غیرسازنده رابطه منفی و معنادار وجود داشت. وبین مهارت های ارتباطی و راهبردهای سازنده مدیریت تعارض رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد. نتایج رگرسیون در هوش عاطفی و مهارت های ارتباطی ۴۲ درصد از واریانس راهبردهای مدیریت تعارض را تبیین می کنند. در نتیجه با توجه به یافته ها، تقویت هوش عاطفی و مهارت های ارتباطی در میان کارکنان بیمارستان ها می تواند به بهبود راهبردهای مدیریت تعارض و در نتیجه افزایش کیفیت خدمات درمانی منجر گردد.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی ، مهارت های ارتباطی ، مدیریت تعارض ، کارکنان بیمارستان ، شهرستان دورود.