عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی آموزشی در میان معلمان

تحول سریع فناوری های دیجیتال و گسترش کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش، الگوهای سنتی تدریس و یادگیری را دستخوش تغییر کرده است. در این میان، میزان پذیرش و استفاده موثر از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی توسط معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت پیاده سازی این فناوری در نظام های آموزشی شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی آموزشی در میان معلمان انجام شده است. رویکرد پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با تکیه بر چارچوب های نظری پذیرش فناوری، به بررسی متغیرهایی همچون ادراک سودمندی، سهولت استفاده ادراک شده، نگرش نسبت به فناوری، سطح مهارت دیجیتال، حمایت سازمانی، زیرساخت های فناورانه و اعتماد به سامانه های هوش مصنوعی پرداخته شده است.یافته های تحلیلی نشان می دهد که ادراک سودمندی و سهولت استفاده از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر نگرش مثبت معلمان نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند تدریس هستند. همچنین، سطح سواد دیجیتال معلمان و دسترسی به آموزش های تخصصی نقش تعیین کننده ای در افزایش تمایل به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی آموزشی دارند. نتایج حاکی از آن است که حمایت مدیریتی مدارس، فراهم بودن زیرساخت های فناورانه و وجود سیاست های آموزشی شفاف در زمینه استفاده از هوش مصنوعی می تواند موانع روان شناختی و فنی معلمان را کاهش داده و زمینه پذیرش گسترده تر این فناوری را فراهم سازد. در مقابل، نگرانی هایی نظیر جایگزینی نقش معلم، مسائل اخلاقی و امنیت داده ها از جمله چالش هایی هستند که می توانند بر میزان پذیرش تاثیر منفی بگذارند.بر اساس نتایج پژوهش، توسعه برنامه های توانمندسازی دیجیتال برای معلمان، طراحی سامانه های هوش مصنوعی کاربرپسند، و ایجاد فرهنگ سازمانی حمایت کننده از نوآوری های آموزشی می تواند به افزایش پذیرش و بهره برداری موثر از هوش مصنوعی در محیط های آموزشی کمک کند. در مجموع، پذیرش موفق فناوری های هوش مصنوعی در آموزش نه تنها به ویژگی های فنی این فناوری ها، بلکه به عوامل انسانی، سازمانی و فرهنگی نیز وابسته است.